Bitki besleme ve yeni nesil gübreler

Grubumuz buğdayın mineral beslenmesi üzerine çalışmalardan doğdu; en başta da azot beslenmesinin çinko ve demirin alımını, taşınmasını ve yeniden dağılımını nasıl değiştirdiğinden. Bu fizyoloji bugün de temelimiz: besin elementlerini besin çözeltisi ve toprak denemeleri, izotop işaretleme ve doku analizleriyle bitki içinde izliyor; mikro element sağlanmasının ve yapraktan gübrelemenin verim ve tane kalitesini nasıl etkilediğini test ediyoruz.

Uygulamalı tarafı gübre geliştirme. LignoNANO platform projesinde (TÜBİTAK 1004) mikro ve nanoyapılardan kontrollü salınımlı üre, bor ve demir gübreleri üzerine çalışıyor; GÜBRETAŞ ile yürütülen TÜBİTAK 2244 sanayi doktora programında sürdürülebilir tarım için biyoteknolojik gübreler ve biyostimülantlar geliştiriyoruz. Üçüncü hat gübre kullanım etkinliği: aynı verimi daha az girdiyle almak.

Bugüne kadar ne bulduk

Makarnalık ve ekmeklik buğdayla yaptığımız ilk çalışmalar, iyi bir azot beslenmesinin kök alımını ve yapraklardan taneye yeniden dağılımı artırarak tanedeki çinko ve demir konsantrasyonlarını yükselttiğini, bu artışın beyaz una giden endospermde de görüldüğünü gösterdi. Soya fasulyesinde tohumdaki nikel rezervleri ve dışarıdan verilen nikel, büyümeyi ve üre azotunun kullanımını iyileştirdi. Yakın zamanda ekmeklik buğdayla yürütülen saksı denemelerinde üre yüklü biyobozunur bir süperabsorban polimer, kuraklık koşulunda azot kullanım etkinliğini 2,6 kat artırdı ve yıkanma koşulunda tane verimini korudu; sonucu polimerin su tutma kapasitesi değil, ürenin salınım hızı belirledi. Ayrıntılar aşağıdaki yayınlarda.